Ve o gün geldi çattý. Vakit ayrýlýk vaktidir. Bu kutsal görevde gidip de gelmemek, dönüp de görmemek var. Beni seven sevmeyen herkesten öncelikle helallik istemek boynumun borcu. 

Ben de her genç Türk evlâdý gibi ben de askere gitme ateþiyle yanýp kavruluyorum. Çok þükür Rabbime ki bana, bu görevi yapmamý engelleyecek hastalýk, sakatlýk, kaza gibi belalar vermedi. Sizlere ilk mektubumu askere gitmeme 2 saat kala yazýyorum. Ýnternete girip de beni bu sayfadan ziyaret eden dostlarýmý unutacak deðildim. 15 yýla yakýn süredir internet dünyasýnda pek çok þey yaþadým ve günümüz teknolojisine ayak uydurmadan olmaz deyip bu siteyi yapma kararý aldým. Her ne kadar mektubun, hasret gidermenin gerçeði gibi olmayacak olsa da bu da bir iletiþim yoludur diyerek sizlerle asker ocaðýnda kucaklaþmanýn heyecanýný yaþarým diye düþünüyorum.

Bu site aracýlýðý ile sizlerle paylaþacaðým çok þey var. 12 ay boyunca sevinçlerimi, üzüntülerimi, kederlerimi burada sizlerle paylaþacaðým. Tek kiþilik yaþamadýðým bu hayatta her zaman sevenlerimin olduðunu bilmek beni asker ocaðýnda muhakkak memnun ve bahtiyar edecektir.


Aziz dostlarým, büyüklerim ve küçüklerim; ilk kez asker mektubu yazmanýn heyecaný ile daha fazla yazamayacaðým sanýrým. Nedendir bilmem ama içim burkuldu. Ayrýlýk, sýla, gurbet hiçbirisi deðil ama sanýrým annemin gözyaþlarý beni de etkiledi. Evet biliyorum bir Türkçe öðretmenine hiç yakýþmayan bir yeteneksizlik ile bu satýrlarý yazmak bana da tuhaf geldi. Artýk diðer mektuplarýmda kendimi affettiririm sanýrým.

Büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden, dostlarýmýn da yanaklarýndan öpüyor, sizleri Allah'a emanet ediyorum.

Saygýlarýmla